• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
หน้าแรก เราทำงานให้พี่สืบ ศศิน เฉลิมลาภ บทความโดยศศิน เฉลิมลาภ ธรรมชาติมาหานคร : ชีวิตริมคลองออกแบบได้ ตอนที่ 1

ธรรมชาติมาหานคร : ชีวิตริมคลองออกแบบได้ ตอนที่ 1

อีเมล พิมพ์ PDF
จากถนนรัชดา-ลาดพร้าวที่เราใช้สัญจรไปมา ผมมองไปตามคลองเห็นสลัม คนในชุมชนที่เขาอยู่ริมคลอง หลายๆ คนเล่าให้ผมฟังว่าเขาอยู่ในพื้นที่ของกรมชลประทานที่ถูกประกาศออกมาเป็นเขตชลประทานสัก 50 - 100 เมตร ที่นี่เป็นสังคมชนบทกว่า 40 - 50 ปี จนในที่สุดแล้วมีถนนรัชดามาตัดผ่าน ภายใน 20 - 30 ปีก็มีตึกใหม่ๆ เกิดขึ้น บีบเอาชุมชนชนบทที่เคยเป็นอยู่ให้กลายเป็นสิ่งที่คนเมืองเรียกว่าสลัม
เมื่อช่วงเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปี 2554 ชุมชนแบบนี้เป็นเป้าหมายและเป็นอุปสรรคที่หลายๆ ฝ่ายคิดว่าต้องการการระบายน้ำผ่านคลองต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคลองบางซื่อ คลองลาดพร้าว อุปสรรคใหญ่ก็คือชุมชนที่อยู่ตรงนี้จะทำอย่างไรดี
วันนี้เราเดินทางไปตามคลอง เราพบต้นไม้ ต้นไทร ต้นก้ามปู สารพัดที่สวยงามมาก และที่พบมากกว่าต้นไม้ก็คือชีวิตชีวาที่อยู่ในชุมชนเหล่านั้น พวกเขาลุกขึ้นมาเพื่อบอกว่าฉันคือคนที่นี่ฉันอยู่ตรงนี้
อาจารย์ภารนี สวัสดิรักษ์ (นักวิชาการอิสระ เครือข่ายวางแผนและผังเมืองเพื่อสังคม) พาผมมาพบกับผศ.พงศ์พร สุดบรรทัด (ประธานประชาคมเมืองเขตห้วยขวาง) ซึ่งเปิดมิติว่าชุมชนแบบนี้ต่างหากที่เราจะพัฒนาเขาขึ้นมาให้สามารถเป็นพื้นที่ชุมชนที่น่าอยู่สามารถปรับสภาพของบ้านเรือนให้สามารถระบายน้ำได้ และทำให้ชุมชนต่างๆ เหล่านี้เกิดความเชื่อมโยงแทนที่จะอยู่ในโลกของชุมชนชนบทที่อยู่กลางเมืองหรือเรียกกันว่าสลัมกลางเมือง ทำให้เป็นทั้งชุมชนที่เป็นเวนิส ทั้งมีป่าอเมซอนอยู่กลางเมือง แล้วพัฒนาให้เป็น ย่านธุรกิจใหม่ทั้งเรื่องท่องเที่ยว หรือเป็นย่านธุรกิจสีเขียว และที่สำคัญคือเพิ่มศักยภาพการจราจรให้กรุงเทพฯ เชื่อมโยงจากใจกลางเมือง จากดอนเมืองไปสุวรรณภูมิได้ มายังฮับพระราม 9 ที่ผมยืนอยู่ก้ได้ เชื่อมทั้งรถไฟฟ้าสีเทา เชื่อมทั้งทางด่วน เชื่อมทั้งการสัญจรต่างๆ เข้าด้วยกัน ซึ่งนี่เป็นความฝันใหม่
หลายปีที่ผ่านมาเวลาจะปฏิรุปเรื่องคลองเรามักจะมีโมเดลคลองสวยๆ ของเกาหลี ที่เอาคนออกไป เอาก้อนหินใหญ่ๆ ทำคลองให้ใส มีปลาสวยงามว่าย แต่วันนี้ในกรุงเทพฯ กำลังมีคนกำลังคิดใหม่ ไม่เอาคนออก แต่เอาคนนี่ล่ะมาช่วยทำให้คลองที่เคยเป็นคลองน้ำเน่าวันนี้ก็ได้ช่วยกันทำให้คลองสะอาดขึ้น หลายๆ ฝ่ายกำลังกำจัดขยะ
ก็เหลืออีกอย่างเดียวที่จะพัฒนาให้เห็นว่าคลองนี้จะเป็นปอดเล็กๆ สีเขียวอยู่กลางกรุง และผู้คนต่างๆ กลับมาสู่โลกเดียวกัน โลกที่ความเชื่อมโยงระหว่างตึกทันสมัยกับชุมชนริมคลอง เชื่อมการคมนาคมสมัยเก่าเข้ากับการคมนาคมสมัยใหม่ที่อยู่รอบตัวเรา และเชื่อมทั้งกรุงเทพฯ ให้สวยงาม
อีก 10 ปี ข้างหน้ามาดูกันว่าความฝันของผศ.พงศ์พร และชุมชนห้วยขวาง ลาดพร้าว จะเป็นจริงหรือเปล่า
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ชีวิตริมคลองออกแบบได้ ตอนที่ 1
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานครทุกตอนทาง www.newtv.co.th/mahanakhon
คลองรัชดาจากถนนรัชดา-ลาดพร้าวที่เราใช้สัญจรไปมา ผมมองไปตามคลองเห็นสลัม คนในชุมชนที่เขาอยู่ริมคลอง หลายๆ คนเล่าให้ผมฟังว่าเขาอยู่ในพื้นที่ของกรมชลประทานที่ถูกประกาศออกมาเป็นเขตชลประทานสัก 50 - 100 เมตร ที่นี่เป็นสังคมชนบทกว่า 40 - 50 ปี จนในที่สุดแล้วมีถนนรัชดามาตัดผ่าน ภายใน 20 - 30 ปีก็มีตึกใหม่ๆ เกิดขึ้น บีบเอาชุมชนชนบทที่เคยเป็นอยู่ให้กลายเป็นสิ่งที่คนเมืองเรียกว่าสลัม

เมื่อช่วงเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่ปี 2554 ชุมชนแบบนี้เป็นเป้าหมายและเป็นอุปสรรคที่หลายๆ ฝ่ายคิดว่าต้องการการระบายน้ำผ่านคลองต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคลองบางซื่อ คลองลาดพร้าว อุปสรรคใหญ่ก็คือชุมชนที่อยู่ตรงนี้จะทำอย่างไรดี

วันนี้เราเดินทางไปตามคลอง เราพบต้นไม้ ต้นไทร ต้นก้ามปู สารพัดที่สวยงามมาก และที่พบมากกว่าต้นไม้ก็คือชีวิตชีวาที่อยู่ในชุมชนเหล่านั้น พวกเขาลุกขึ้นมาเพื่อบอกว่าฉันคือคนที่นี่ฉันอยู่ตรงนี้

อาจารย์ภารนี สวัสดิรักษ์ (นักวิชาการอิสระ เครือข่ายวางแผนและผังเมืองเพื่อสังคม) พาผมมาพบกับผศ.พงศ์พร สุดบรรทัด (ประธานประชาคมเมืองเขตห้วยขวาง) ซึ่งเปิดมิติว่าชุมชนแบบนี้ต่างหากที่เราจะพัฒนาเขาขึ้นมาให้สามารถเป็นพื้นที่ชุมชนที่น่าอยู่สามารถปรับสภาพของบ้านเรือนให้สามารถระบายน้ำได้ และทำให้ชุมชนต่างๆ เหล่านี้เกิดความเชื่อมโยงแทนที่จะอยู่ในโลกของชุมชนชนบทที่อยู่กลางเมืองหรือเรียกกันว่าสลัมกลางเมือง ทำให้เป็นทั้งชุมชนที่เป็นเวนิส ทั้งมีป่าอเมซอนอยู่กลางเมือง แล้วพัฒนาให้เป็น ย่านธุรกิจใหม่ทั้งเรื่องท่องเที่ยว หรือเป็นย่านธุรกิจสีเขียว และที่สำคัญคือเพิ่มศักยภาพการจราจรให้กรุงเทพฯ เชื่อมโยงจากใจกลางเมือง จากดอนเมืองไปสุวรรณภูมิได้ มายังฮับพระราม 9 ที่ผมยืนอยู่ก็ได้ เชื่อมทั้งรถไฟฟ้าสีเทา เชื่อมทั้งทางด่วน เชื่อมทั้งการสัญจรต่างๆ เข้าด้วยกัน ซึ่งนี่เป็นความฝันใหม่

หลายปีที่ผ่านมาเวลาจะปฏิรูปเรื่องคลองเรามักจะมีโมเดลคลองสวยๆ ของเกาหลี ที่เอาคนออกไป เอาก้อนหินใหญ่ๆ ทำคลองให้ใส มีปลาสวยงามว่าย แต่วันนี้ในกรุงเทพฯ กำลังมีคนกำลังคิดใหม่ ไม่เอาคนออก แต่เอาคนนี่ล่ะมาช่วยทำให้คลองที่เคยเป็นคลองน้ำเน่าวันนี้ก็ได้ช่วยกันทำให้คลองสะอาดขึ้น หลายๆ ฝ่ายกำลังกำจัดขยะ

ก็เหลืออีกอย่างเดียวที่จะพัฒนาให้เห็นว่าคลองนี้จะเป็นปอดเล็กๆ สีเขียวอยู่กลางกรุง และผู้คนต่างๆ กลับมาสู่โลกเดียวกัน โลกที่ความเชื่อมโยงระหว่างตึกทันสมัยกับชุมชนริมคลอง เชื่อมการคมนาคมสมัยเก่าเข้ากับการคมนาคมสมัยใหม่ที่อยู่รอบตัวเรา และเชื่อมทั้งกรุงเทพฯ ให้สวยงาม

อีก 10 ปี ข้างหน้ามาดูกันว่าความฝันของผศ.พงศ์พร และชุมชนห้วยขวาง ลาดพร้าว จะเป็นจริงหรือเปล่า

ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ชีวิตริมคลองออกแบบได้ ตอนที่ 1
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานครทุกตอนทาง www.newtv.co.th/mahanakhon
 

รับข่าวสาร