• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size
หน้าแรก เราทำงานให้พี่สืบ ศศิน เฉลิมลาภ บทความโดยศศิน เฉลิมลาภ ธรรมชาติมาหานคร : ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2

ธรรมชาติมาหานคร : ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2

อีเมล พิมพ์ PDF

ศศิน เฉลิมลาภการมาเยือนปากบารา สตูลคราวนี้ผมค่อนข้างซีเรียส แล้วนึกถึงทิศทางการพัฒนากับชีวิตตัวเองที่ชอบไปเที่ยวทะเล สมัยเด็กๆ ผมไปเที่ยวบางแสนไม่สนุก ไม่สงบ เพราะถูกพัฒนามาตั้งแต่ผมเด็กๆ แล้ว แต่เราก็ไป พอผมเป็นวัยรุ่นค่อยๆ มีสตางค์ก็หนีไปเที่ยวระยองพอตอนหลังมีมาบตาพุดมีการท่องเที่ยวก็ไม่เป็นไร ผมก็ค่อยๆ ลงมาเที่ยวแถวๆ หัวหิน แถวๆ ประจวบฯ มีสตางค์มากขึ้นหน่อยก็มาเที่ยวพังงา ภูเก็ต แต่หลังๆ มานี่บรรยากาศที่ต้องใช้คำว่าผมไม่ค่อยชอบ เพราะผมชอบธรรมชาติชอบที่สงบๆ ถ้าไม่ได้ทำงานอยู่ในป่าตะวันตกผมก็จะหนีมาสตูล หนีไปตราดหนีไปจันทบุรี สตูลนี่ก็ไกลมากจะติดมาเลเซียแล้วและเป็นที่ที่ผมรักมาก


เมื่อหลายปีที่แล้วผมมาสำรวจอุทยานแห่งชาติเภตรา ตะรุเตา และก็ทั้งอันดามันเพื่อเสนอเป็นมรดกโลกแล้วก็พบว่าอันดามันเรามีคุณค่าโดดเด่นพอที่จะเป็นมรดกโลกได้ถ้าเกิดมีการเชื่อมโยงระบบนิเวศที่เชื่อมถึงกัน

ตะรุเตากับเภตรามีระบบนิเวศที่ใหญ่เท่าๆ กับป่าตะวันตกที่ผมใช้ชีวิตปกป้องและทำงานให้พี่สืบ นาคะเสถียร ขนาดก็เท่าๆ กันและขนาดความใหญ่ของระบบนิเวศตะรุเตา-เภตราเป็นระบบนิเวศที่ใหญ่ที่สุดในอันดามันและก็อุดมสมบูรณ์ ทำหน้าที่เหมือนกับห้วยขาแข้ง ทำหน้าที่เหมือนทุ่งใหญ่นเรศวร กระจายสิ่งมีชีวิต กระจายทรัพยากรไปทั่วทั้งอันดามัน แนวปะการังก็ดี ปลาก็ดี ต่างก็อุดมสมบูรณ์

วันนี้พื้นที่นี้กำลังเจอโจทย์ใหญ่กำลังเจอทางเลือก ผมเองก็เจอโจทย์ใหญ่ผมจะหนีไปเที่ยวในที่ที่ผมชอบแต่สิ่งที่ผมไม่ชอบก็ค่อยๆ ลุกเข้ามา และผมก็ไม่รู้ว่าจะมีคนอย่างผมกี่คน แต่เราก็รู้ๆ กันอยู่ว่าการพัฒนาแบบท่าเรือน้ำลึกเป็นทิศทางการพัฒนาประเทศที่เก่าแก่โบราณ ตามทิศทางที่ว่าจะต้องลดความยากจนกระจายความรวยให้คนรวยรวยก่อนเพื่อจะกระจายรายได้ไปถึงคนจน แต่คนจนก็ยังจนเหมือนเดิม ประเทศดีขึ้นไหมก็ดีขึ้นมาระดับหนึ่งแต่ว่ามีปัญหาตามมามากมายสารพัด เวลาที่เขาคิดยุทธศาสตร์ประเทศ นักการเมืองก็จะบอกว่า หนึ่ง ลดความยากจน สอง ลดความเลื่อมล้ำแต่ต้องรักษาสิ่งแวดล้อม

ภาวะที่โลกเรามาถึงทางตัน ทรัพยากรถูกใช้ ทางทุนนิยมก็ทำอย่างไรก็ได้เพื่อเพิ่มจีดีพี ขุดทรัพยากรขึ้นมาให้มากที่สุด อะไรจะพังก็แค่มีการลดผลกระทบสิ่งแวดล้อมเราจะป้องกันให้ดีที่สุด โลกมันคงไปไม่ได้หรอกครับ ทิศทางของประเทศที่เราจะขับเคลื่อนมันไปมันก็คงจะไปได้อีกไม่กี่ปี ทุนนิยมก็จะกลืนกินตัวเอง

แนวทางที่จะต้องคิดก็คือว่าทำอย่างไรจะต้องลดความยากจนลดความเลื่อมล้ำเหมือนเดิม แต่ว่าต้องเรียงกลับครับ ก็คือต้องเอาเรื่องการเติบโตที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมขึ้นมาก่อน แล้วในที่สุดก็ไปรักษาฐานทรัพยากรไว้ ให้คนที่อยู่กับฐานทรัพยากรเป็นคนที่ทำเศรษฐกิจให้มั่นคงและยั่งยืน ในที่สุดแล้วก็จะเป็นการลดความเลื่อมล้ำและลดความยากจนอย่างยั่งยืน ผมคิดว่ามันต้องเป็นตามแนวทางนี้เท่านั้น เพราะมันได้พิสูจน์แล้วว่าถ้าเรากระตุ้นเศรษฐกิจตามทุนนิยมสิ่งที่เกิดขึ้นคือทรัพยากรก็หมดไป ชาวบ้านที่อยู่กับฐานทรัพยากรก็ถูกเบียดให้ออกไป ขนาดพื้นที่ที่เป็นอุทยานแห่งชาติอยู่ก็ยังถูกเพิกถอน

ผมคิดว่าวันนี้ ตรงนี้เป็นหลักไมล์ใหญ่เป็นทิศทางใหญ่ที่เราจะหมุนประเทศไทยไปตรงไหน ไม่ขอฝากไว้กับผู้กำหนดนโยบายเพราะสิบกว่าปีที่ผ่านมานโยบายยังเหมือนเดิม แต่ต้องฝากไว้กับคนที่รักธรรมชาติ คนที่เข้าใจว่าทุนนิยมกำลังกลืนตัวเอง คนที่เข้าใจว่าการพัฒนาแบบเก่าๆ มันไปไหนไม่ได้ ต้องเลือกที่จะแสดงออกเพื่อที่จะปกป้อง และเลือกที่จะหมุนประเทศไทยไปในทิศทางที่ยั่งยืน

ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2 PART 1
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2 PART 2
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2 PART 3
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2 PART 4
ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานคร ตอน ฟากฝั่งชีวิต ริมฝั่งอันดามัน ตอน 2 PART 5

ชมย้อนหลังธรรมชาติมาหานครทุกตอนทาง www.newtv.co.th/mahanakhon

 

 

รับข่าวสาร