• Increase font size
  • Default font size
  • Decrease font size

งบสองล้านล้าน กับ THAILAND 2020

อีเมล พิมพ์ PDF

ความเจริญแผนการบริหารประเทศยาวๆ ไปถึง 2020 ของพรรคเพื่อไทย อาจจะทำให้ประเทศนี้รุ่งเรืองหรือล้มเหลวจากนโยบายต่างๆ อย่างไร มีผู้วิเคราะห์อยู่มากมาย แต่มันก็สุดไปเป็นฝ่ายว่าดีหมด บ้างเลวหมดบ้าง ตามสถานการณ์แบ่งฝ่ายการเมืองที่ยังไม่มีทีท่าจะเข้าสู่โหมดปกติสุข และสินค้าที่ถูกนำเสนอตัวล่าสุดของรัฐบาลก็คือ ‘เมกะโปรเจก’ แบบรถไฟความเร็วสูงพลิกโฉมประเทศไทยสู่ศูนย์กลาง AEC เชื่อมโยงจีน มาเลย์ สิงค์โปร์โน่นแน่


ฝ่ายชอบความเจริญ มีช่องทางการค้าขายก็ย่อมปฏิเสธไม่ได้ว่านี่คือ ‘วิสัยทัศน์’ ที่ตอบโจทย์ตามกระแสโลก และจากการตามข้อมูลมาหลายปี ก็ทราบว่า นี่ไม่ได้เป็นงานใหม่ของเพื่อไทย แต่มันเป็นกระแสใหญ่ของธุรกิจ ที่ผลักให้ภาคส่วนต่างๆ ของประเทศไทยให้อยากจะเป็นศูนย์กลางโลจิสติคจากทำเลที่ตั้งของประเทศแบบนี้มาหลายรัฐบาลแล้ว แม้แต่สมัยคุณมาร์คก็เถอะ

ดังนั้นในมุมของคนชอบสงบๆ ธรรมชาติๆ แบบผม ก็จินตภาพความวุ่นวายของบ้านเมืองไปอีกทางได้ตามสิทธิที่ประชาธิปไตยไม่ได้ห้ามคิดต่าง ว่าถ้ามันเป็นไปอย่างนั้น มันก็จะเหมือนชุมชนที่อยู่กันสบายๆ บนถนนเล็กๆ ขี่จักรยานไปซื้อของได้ เป็นชุมชนที่มีถนนแปดเลนตัดผ่าน ชีวิตต่างๆ ก็ต้องปรับตัวใหญ่ ฝุ่นฟุ้ง จอดรถยาก ไปไหนมาไหนหน้าบ้านก็เหมือนต้องไปอ้อมโลก เพื่อนบ้านเคยเดินไปหาตะโกนได้ยินก็แค่เห็นๆ ตัดขาดกันไปจากถนนแปดเลน หรือเมืองสงบๆ ก็กลายเป็นศูนย์กลางคมนาคม แบบสระบุรี โคราช ระยอง ชลบุรี ที่มีรถบรรทุกแล่นเต็มเมือง

การที่ไทยจะเป็นศูนย์กลางโลจิสติค แบบรถไฟความเร็วสูง ท่าเรือน้ำลึก ขนส่งคอนเทนเนอร์ ทางสายพาน ทางรถไฟ มันจะออกมาจริงเป็นอย่างไรไม่รู้แต่สภาพความวุ่นวายทั้งภายนอกภายในใจก็คงไม่หนีสภาพที่เราเห็นในปัจจุบันหลายที่ไปสักเท่าไหร่

ดังนั้น ไม่ว่าจะชอบไม่ชอบ จะใช้สองล้านๆ จากเงินกู้หรืองบปกติ กระแสการค้าขายที่เชี่ยวไหลจาก เหนือไปใต้ มันก็บังคับให้ภาคธุรกิจต้องใช้ประเทศไปในโอกาสแบบนี้อยู่แล้ว สังคมเกษตรกรรมที่พอเหลืออยู่บ้าง ธรรมชาติที่ยังพออนุรักษ์ไว้ได้บ้างให้เห็นเป็นความงามแบบเก่าๆ ที่ผมชอบก็ช่วยไม่ได้ที่มันก็ต้องหายไปตามกระแสการพัฒนา

งบสามจุดห้าแสนล้าน ที่มาก่อนแล้ว บนข้ออ้างเรื่องน้ำท่วม ผมว่าแท้จริงมันคือการพัฒนาที่ดินในธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของกลุ่มทุน ที่ขยายออกไปทั้งฝั่งนนทบุรี ปทุมธานี ทางตะวันตกของแม่น้ำเจ้าพระยา และตามแนวฟลัดเวย์เก่าทางตะวันออกของถนนร่มเกล้า บนพื้นที่มีนบุรี หนองจอกลาดกระบัง ที่คนวงในก็ทราบกันดีว่าเป็นธุรกิจของใครบ้าง

โดยจากแผนเดิมของเขาหลังน้ำท่วมก็ยกถนนเลียบแม่น้ำท่าจีนเป็นเขื่อนเสร็จแล้วจากงบปกติ ใช้ผันน้ำหลากจากอยุธยาไปท่วมทางโน้นไปพลางๆ ก่อน ตามแนวทุ่งบางบาล เสนา สองพี่น้อง ไปลง บางเลน ดอนตูม นครชัยศรี และสามพราน ตามที่ลองทำดูเมื่อฝนที่แล้ว ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นอย่างไร บ้านจัดสรรตามปริมณฑลก็สามารถเบียดขับทุ่งหนองออกไปได้ ก่อนที่ภาคภูมินิเวศเกษตรฝั่งตะวันตกของท่าจีนจะเสียหายอยู่ไม่ได้ ค่อยขยายโครงการไปซื้อเพื่อรอให้ทางฟลัดเวย์ใหญ่ที่เอาน้ำแบ่งออกไปตั้งแต่ทางเหนือให้ไปลงแม่กลองจะสำเร็จ

ตอนนั้นเมืองใหญ่แบบมหึมาจากกรุงเทพไปจรดนครปฐมตอนเหนือถึงโรจนะอยุธยา ตะวันออกสุดนครนายก ฉะเชิงเทรา ก็ค่อยๆ ปรากฏโฉม เป็น Super Metropolis ที่ใหญ่โต วุ่นวาย ไร้ระเบียบ อันดับต้นๆ ของโลก แทนที่ทุ่งน้ำหลาก แหล่งผลิตอาหารใหญ่ ที่เชื่อมโยงกับอ่าวไทยตอนในรูปตัว ก.ไก่ ที่จะต้องถูกผลกระทบจากการผันน้ำจืดมหาศาลไปเปลี่ยนสภาพ ซ้ำร้ายอาจจะถูกถมทับ เชื่อมถนนข้ามอ่าวด้วยซ้ำ

นั้นเป็นศูนย์กลางของโฉมใหม่ ที่เชื่อมโลจิสติค ไปทวาย ขึ้นเหนือ ลงใต้ตามแผน THAILAND 2020 มีปากบารา ที่สตูลและสวนกงที่สงขลา เชื่อมตะวันออกตก เหมือนไทยทั้งประเทศเป็นฮับ สี่แยกใหญ่ ที่รอรับความเจริญทางธุรกิจที่ทับไปบนการทำลายล้างแผ่นดินอุดม นิเวศเกษตร และสูบใช้ทรัพยากรธรรมชาติอย่างเสรี

ผมอายุพอสมควรแล้ว โชคดีที่เคยเห็นแผ่นดินที่ยังสวย ในแบบที่ผมชอบอยู่ แต่รุ่นต่อไป เขาก็โชคดีอีกแบบ ที่เกิดมาก็ไม่เคยเห็นอะไรที่ว่ามาแล้ว ไม่ต้องมาเสียใจว่าเราสูญเสียอะไรไปบ้าง

ศศิน เฉลิมลาภ
คอลัมน์ talk of the town หนังสือพิมพ์มติชน พ.ศ. 2556

 

 

รับข่าวสาร